Ağlayarak uyumaya gidiyorum.

Bir gün daha geçti.

Ben hala seni bulamadım.

Hatun:

*evet.

*bence ben haketmiyorum kimseyi.

*oyüzdenkimseyibanavermiyorlar.

*çokciddiyim.

Gittiğimde müslüm gürses dinliyordun.

Yanyana yürüyorduk.

Parmakların elime çarptı.

Bende elimi çektim.

Halbuki parmaklarımız benziyordu.

Benim ki refleksti.

Ellerimi kaçırmak istemezdim.

Üzgünüm.

Cidden.

Sensiz istabulun ebesini mikeyim.
Bu kadar basit.
Ben kötüyüm.
Sen yarın gidiyorsun.

Ben senin bulunduğun şehrin hava durumlarına bakıyorken sen, senin ben amına koyim.

Dolce Gabbana giymiş bir tanrı bekliyor.

Doğa için çal konserinde yanıma gelip saati soran çocuk, elindeki telefona ve kolundaki saate bakıp yeşil gözlerine siktir git dememeliydim.Evet pişmanım.






(Burada gülmek efekti var.)

Çok ağlayacağım.
Çok fazla düşecek göz yaşım.
Çok yürüyeceğim ben.
Ama sana ulaş(a)mayacağım.

Aslında bir yalan avutabilirdi beni.Gerçek umurumda değildi.Kalbimin beklediği biraz avutulmaktı.Seviyorum desin istiyordum.Ama belliydi hiçbir zaman benim istediğim gibi sevemeyecekti beni.Ansızın aramayacaktı mesela.Bir sabah okuluma çiçeklerle gelmeyecekti.Bu şarkıyı hatırlıyor musun Hatun? diye sormayacaktı.Birlikte yemek pişiremeyecektik asla.Salatayı yaparken haberlere kederlenemeycektik.Balkonda oturup sohbet edemeyecektik.Belki beraber sigara bile içemeyecektik.Beyoğlunda bilmediğimiz sokaklara girip birilerine adres soramayacaktık.Yapamayacaktık hiçbirini.Olmayacaktı o.

İyi birşey deseydi birileri 'Aslında seni seviyor ama belli edemiyor' deseydi.Avutsaydı birileri.Ama yapmadı o birileri.Kimse diyemedi bunları.Onun haberi olamadı hiçbir şeyden.Sadece kandırılmak istiyordum ben onun beni kandırmasını istiyordum.Ama olmadı.

Bunları buraya yazmak hiç aklımda yoktu.Bunları elife tuttuğum günlüğe yazdım.Aslında bunları sadece Elife anlattım.Ama sonra burayada yazmak istedim.Evet bir zamanlar her şey bu kadardı.

Nefes almak tam zamanlı bir iş olmalı.

İlkokulda sabah uyandığımda formamı giyerken ki heyecanımı sende duymak istiyorum ben.

Kaan'ın saçları: İlkokul 3.sınıftayken kaan vardı. Ezeli düşmanım.Önümde oturuyordu hiç hazzetmezdim kendisinden ama  saçları çok güzeldi.Böyle amerikan tıraşıydı parlak renkliydi çok severdim saçlarını, rengide çok güzeldi.Sanki boyalı gibiydi. Ama biz hep allaan belası kaanla yemekhanede ve kızlar tuvaletinde kavga ederdik.İkimizde o zamanlar sınıfın havalı piçleriydik.(VALLA LAN).Bir keresinde kızlar tuvaletinde kaana süper uçan tekme uygulayarak kapı kırdırtmıştım.Şimdi kaana ne oldu bilmiyorum.AMA KESİN PLAYBOY TİPLİ BİR ADAM OLMUŞTUR.


Kahve: Tekirdağdaydık yazlıkta.Galiba 10 yaşımdaydım.Neyse bir komşu vardı bir de kızı, onlara gitmiştik kahve içmeye.Kız bana sen kahveyi iç ben sana fal bakıcam demişti bende olur demiştim. Olur dememin tek sebebi bired pit çakması berkayın beni sevip sevmediğini öğrenmekti. Bunun falda çıkacağını falan sanıyodum. Akla bak ya. Neyse herkes içti kahvesini fincanlarını falan kapattı.Kız geldi sen hala bitirmedin mi dedi.Heh bitti şimdi dedim.Fincanı verdim.Ama hepsini içmişsin dedi.E nasıl olcaktı dedim.Meğer biraz kahve bırakmam gerekiyormuş ben bütün fincandaki kahveyi içmişim. Kız bana aha salağa bak bakışı atmıştı. Ben de bu ya işte bu çocuk beni sevmiyo diye AĞLAMIŞTIM.(MALIM ÇÜNKÜ)


 Hastane: Bir kere çok hastalanmıştım..Beş altı gün hastanede yatmıştım. Zayıflıktan öleceğin günlerdi ve hastane odamın her yerinde oyuncak vardı adım gibi hatırlıyorum oyuncağın olmadığı boş bir alan yoktu.Her yerde ayıcıklar, bebekler, peluş hayvanlar, barbiler.Sonra o oyuncaklara ne yaptım.Hepsini nasıl yok ettim bilmiyorum ama ay lav may peder.


 Telefon: 7. sınıftayken erkek kardeşime benden daha önce cep telefonu aldılar diye yatağıma koşarak ağlamıştım. Kıskançlık çok kötü bir şey. Ehe ama sonra hemencecik aynısından aldılardı. ÜVEY EVLAT MUAMELESİ :(

Sıkıldığında dil çıkaran tek gerizekalı benim evet anladım.

Kabuslar görüp uyandığımda yatağımdan sesini duyabilme gibi bir şansım yok.

Ve bu şansa sahip yüzlerce insanı kıskanarak uyuyorum.

Sen yokken de gülebiliyormuş insan.

Psikopat x ve y leri eşitleyemedim.Denklemleri çözemedim.Fonksiyonları anlamadım.

-'hocam ben anlamadım bi daha anlatır mısınız?' da demedim.

Ama bu ülkede bir şeyler başarabilmem için bunları anlamam, anlamadığımda da sormam gerekirdi.
Ben yapmadım.

O harita metot deftere resimler çizdim isimler yazdım.Buda yetmedi etrafımdakilerin de bu ülkede bir şeyler olabilme şanslarını azaltıp konuştum şarkı söyledim.Sonra beni susturdular.Bende kulaklığımı alıp sıranın üstünde uyudum.

Kalbim güneş ışığıyla çalışıyor.Bu yüzden hangi saatte karşıma çıkman gerektiğini biliyorsun sanırım.

Biraz daha anlatsana.
Kurşun askerleri.
Koltuk yaylarını.
Market raflarını.
Ayakkabı bağcıklarını.
Sabah güneşini.
Sulamadığın çiçeklerini.
Okşadığın köpekleri.
Kolundaki sinek ısırıklarını.
Karıncaları.
Giymediğin eldivenlerini.
Yağmurda kokan saçlarını.
Sıcak havayı.

Bazen herşey gereksiz gözükür.Hayatındaki insanlara bakar ve bu insanlar neden benim hayatımda dersin.Sana neden hayatımdasın diye sorsam.(ki soramam)
Bana çok iyi sebepler söylemen gerekirdi.(ki söylemezsin)

Sen ne ''o'' beyaz atlı prenssin.
Ne de kötü kalpli kurt.

Sen masallarını masasının başında yazan hayalperest adamsın.

Aramızda kaç kilometre var bilmiyorum.
İşte bu canımı sıkıyor.

bu çok uzun bir kayıt dostum.

İnsanlar birbirine aşkım diyor gülüm diyor balım diyor hayatım diyor.Bunun ne kadar saçma şeyler olduğundan bahsetmeyeceğim.Öyleleler ama bunlardan bahsetmekten yorulmuş olabilirim.

Bilmiyorum belki size öyle gelmiyordur yada belki öyle değildir ama bana şöyle geliyor ki her şey biraz fazla vıcıklaşmadı mı.

1 sene önceye kadar sana köpek gibi aşığım diyen bir adamın şimdi sana kardeşim demesi yeni sevgilisinden bahsetmesi ve tekrar ben seni hala çok seviyorum yaa demesi.Gözlerine bakıp her sana döndüğünde aynı cümleleri kurması etraftaki herkesin bunu bilmesi ve ses çıkarmaması.Hayır insanlar iyi mi ben mi anlayamıyorum.O insan benim en yakın arkadaşlarımdan biri tamam bende onu çok seviyorum.Ama hayır o bir garip.

Herkes aşık herkes birini seviyor ve herkese göre kendisi en acılı aşkı yaşıyor.Öleceğini zannedip ölmeyen çok.Yada sonunda kendini öldürmeye çalışan.

Tabi bir de şöyleleri var onun için değer mi ay hiç yakışmıyorsunuz o çok tipsiz aman canım elini sallasan ellisi etrafına baksan daha kimleri göreceksin vb şeyleri söyleyenler.

Anlamıyorum insanlar birbirine birbirlerini sevdikleri söylüyorlar.Sonra sevgili olmaya başlıyorlar hani şu ''çıkmak'' dedikleri garip bir kelime var ya o işte.Bir kaç ay gezip tozuyorlar belki düzgün bile konuşmuyorlar.Sonra ağlıyorlar arkadaşlarının omuzlarına ihtiyaç duyuyorlar.İyi peki de bu daha nereye kadar sürecek ben bunu bilmiyorum.
Ondan ayrıldım.Çok üzülüyorum.Bidaha çağırırsa gitmeyeceğim diye bi mesaj alıyorum arkadaşımdan.Ertesi gün onunla buluşmaya gidiyorum konuştuk herşey eskisi gibi diyor.
Bugün ise herşey bitti ağlıyorum sana çok ihtiyacım var.

Ben bir şeylere inanmıyorum sanırım.(aşk dedikleri)Yada belkide yeni başlayan bir şey bu hani doğru insan bi yerlerde bi gün onu bulacaksın.

Yok öyle bir şey.Belkide var.İnsanın umudu bittiğinde inancıda bitiyor.Evet insanlar var sana seni seviyorum diyorlar sense ben böyle şeylere inanmıyorum.Zaten sen hiç bana göre değilsin dediğinde.Yedekteki insana aynı cümleler kuruluyor.Böyle kaç insan aynı cümleleri kurdu ve kaçına aynı cevaplar verildi.Düşününce bile canım sıkılıyor.

Aşka inanmamanın bilimsel açıklamasıda şu olabilirmiş.Mutlu ailelerden gelmeyen insanlar genelde hayatlarının aşkını asla bulamayacaklarını düşünür pek kimseyi beğenmez ve asla mutlu olamayacaklarına inanırlarmış.Evet sanırım bu bana uyuyor annemle babam küçüklüğümden beri ayrı ve hayatımda çok mutlu(örnek bir çift)olarak düşünebileceğim kimseler yok.

Yani şimdilik bu kadar.Bu aralar arkadaşlarım ağlama ünitesi olarak omzumu kullanmaya başladı.Ve bu canımı sıkıyor.Evet bende ağladım birilerinin omzunda ama tamamen imkansız olduğu içindi.Ve şimdi belki de bunu yaptığıma bile pişmanım.

Anlaşılan çok dolmuşum.Ve ilk defa bu kadar uzun bir şey yazdım.Aslında sanırım insanın ilk önce arkadaşlık ilişkilerini gözden geçirmeye çalışması gerekiyormuş.

Elf bu sana.Tepe tepe gül.

Zalım yar sıtaylam.Gülersin inşallah.

Ağır

Kalbini sonsuza dek taşıyamayacaksın.

Bir gün sana ağır gelecek.

Ve onu taşıması için başkasına vereceksin.

Sonra o kişi o kalbi sahiplenecek.

Peki ya o kalbi tek başına taşıyanlar.

Onların kolları yorulacak.

Sırtları ağrıyacak belki dostlarından yardım alacaklar.

Ama oda yetmeyecek.

hgdsdfghjklkjhgfasdfgh

Y: Doğum günümü çimlerde kutlıycam.

H: Hangi çimlerde?

Y: Hani yeşil olanlar var ya.

H:olm çimenler yeşil mi oluyomuş valla mı LAN.ay inanmıyorum.

Y:Yaa hatun yaaa.

Bu yasmin ile aramda geçen dialog.Gerisine karışmıyorum.

Belden aşağı esprilerinin çok tutulduğu bir ülkede bedenin bu kısmının karanlıklara itilmesi söz konusu.

Liberal bir kışsın.

Anarşişt bir yazın karşısında.

Kendimi bir süredir öldürmüyorum

Yani bir süredir seni düşünmüyorum.

Park-Kalbin birine takılırsa

Kalbin birine takılırsa hemen atla
Sakın durma kimseye inanma
Bil ki aşk gelişir zamanla
Geç kalınca ağlarsın sonra
O güzel kızı gördüğün anda
Düşünme hemen üstüne atla
Uzatma şöyle böyle ileri
Kopar ver bahçedeki gülleri
O güzel kız seni bekler sanma
Yazılır ilk jöleli çocuğa
O yüzden kaptır kaptır kaptır durma
Alırsın başı kalma yarına
Kalbin birine takılırsa hemen atla
Sakın durma kimseye inanma
Bil ki aşk gelişir zamanla
Geç kalınca ağlarsın sonra
O çapkın bakışını kıza yolla
Gülerse sonra coşup işi bozma
Köpürme bak beni dinle yoksa
Bu aşkın sonu biter karakolda
Yaparsan tam saha pres aşkta
Atarsın golü rovasatayla
O yüzden kaptır kaptır kaptır
Durma alırsan başı kızı bana yolla

Çok güzeldi bu şarkı bayadır dinlemiyodum.Uyandığımda sölüyordum.Sonra paylaşayım dedim.DİNLEYİN LAN.ÇOH EĞLENCELİ.

http://fizy.com/#s/1g4ia1