Tenin sigara dudakların üzüm kokuyordu.Bilmiyordun susuşların sebebini.Gidemiyordun daha öteye manik depresyon nöbetlerinden.Yanlızlığın tiyatro oyunun 2. perdesindeki figurandın sen ve hiç dikkate alınmamış bi çocuğun çığlıkları kadar derindendi susuşların.Sallanamadığımız salıncakta unutmuştuk biz hayallerimizi.Rüzgarda savrulan park kumları kadar geçici kalmıştı her şey senin için.
29 Ocak 2010 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder
du bişe dicem.