6 Mart 2010 Cumartesi

Mon Ami.





Resim çiziyordum pastel boyalarıma işim düştü.Bi düşündüm önce acaba atmışmıydım çöpe onları diye?Sonra açtım dolabı buldum onları, cam boyalarıma sırt dayamışlardı.Önce bi elime aldım sonra kapağını açtım.Mavi olanı aldım, kağıdı kopmuştu kokladım kokusu aynıydı tıpkı ilk okuldaki gibi.Sonra aldım pastel boyaları koydum resim defterimin yanına.Boyayayım dedim açtım bi sayfa, tırnaklarımın içine girdi boyalar.Sonra baktım tırnaklarıma iğrenç gözüküyordu.Sonra aklıma geldi tırnaklarımın içinin pastel boya dolduğu ve bunu umursamadığım yıllar.

3 yorum:

Soul Kitchen dedi ki...

Boyaların kokusu hiç değişmiyor zaten hep aynı güzel ve hatıra dolu :D

Hatun dedi ki...

evet haklısın (:

l b dedi ki...

ben de vardı bunlardan. ne çizerdim var ya hem de deli gibi böyle.
ve son cümle.
efsanevi böyle.
gerçekten.

Yorum Gönder

du bişe dicem.

 
 
Copyright © Tanrım!
Blogger Theme by BloggerThemes Design by Diovo.com
This template is brought to you by : allblogtools.com | Blogger Templates