bu çok uzun bir kayıt dostum.

İnsanlar birbirine aşkım diyor gülüm diyor balım diyor hayatım diyor.Bunun ne kadar saçma şeyler olduğundan bahsetmeyeceğim.Öyleleler ama bunlardan bahsetmekten yorulmuş olabilirim.

Bilmiyorum belki size öyle gelmiyordur yada belki öyle değildir ama bana şöyle geliyor ki her şey biraz fazla vıcıklaşmadı mı.

1 sene önceye kadar sana köpek gibi aşığım diyen bir adamın şimdi sana kardeşim demesi yeni sevgilisinden bahsetmesi ve tekrar ben seni hala çok seviyorum yaa demesi.Gözlerine bakıp her sana döndüğünde aynı cümleleri kurması etraftaki herkesin bunu bilmesi ve ses çıkarmaması.Hayır insanlar iyi mi ben mi anlayamıyorum.O insan benim en yakın arkadaşlarımdan biri tamam bende onu çok seviyorum.Ama hayır o bir garip.

Herkes aşık herkes birini seviyor ve herkese göre kendisi en acılı aşkı yaşıyor.Öleceğini zannedip ölmeyen çok.Yada sonunda kendini öldürmeye çalışan.

Tabi bir de şöyleleri var onun için değer mi ay hiç yakışmıyorsunuz o çok tipsiz aman canım elini sallasan ellisi etrafına baksan daha kimleri göreceksin vb şeyleri söyleyenler.

Anlamıyorum insanlar birbirine birbirlerini sevdikleri söylüyorlar.Sonra sevgili olmaya başlıyorlar hani şu ''çıkmak'' dedikleri garip bir kelime var ya o işte.Bir kaç ay gezip tozuyorlar belki düzgün bile konuşmuyorlar.Sonra ağlıyorlar arkadaşlarının omuzlarına ihtiyaç duyuyorlar.İyi peki de bu daha nereye kadar sürecek ben bunu bilmiyorum.
Ondan ayrıldım.Çok üzülüyorum.Bidaha çağırırsa gitmeyeceğim diye bi mesaj alıyorum arkadaşımdan.Ertesi gün onunla buluşmaya gidiyorum konuştuk herşey eskisi gibi diyor.
Bugün ise herşey bitti ağlıyorum sana çok ihtiyacım var.

Ben bir şeylere inanmıyorum sanırım.(aşk dedikleri)Yada belkide yeni başlayan bir şey bu hani doğru insan bi yerlerde bi gün onu bulacaksın.

Yok öyle bir şey.Belkide var.İnsanın umudu bittiğinde inancıda bitiyor.Evet insanlar var sana seni seviyorum diyorlar sense ben böyle şeylere inanmıyorum.Zaten sen hiç bana göre değilsin dediğinde.Yedekteki insana aynı cümleler kuruluyor.Böyle kaç insan aynı cümleleri kurdu ve kaçına aynı cevaplar verildi.Düşününce bile canım sıkılıyor.

Aşka inanmamanın bilimsel açıklamasıda şu olabilirmiş.Mutlu ailelerden gelmeyen insanlar genelde hayatlarının aşkını asla bulamayacaklarını düşünür pek kimseyi beğenmez ve asla mutlu olamayacaklarına inanırlarmış.Evet sanırım bu bana uyuyor annemle babam küçüklüğümden beri ayrı ve hayatımda çok mutlu(örnek bir çift)olarak düşünebileceğim kimseler yok.

Yani şimdilik bu kadar.Bu aralar arkadaşlarım ağlama ünitesi olarak omzumu kullanmaya başladı.Ve bu canımı sıkıyor.Evet bende ağladım birilerinin omzunda ama tamamen imkansız olduğu içindi.Ve şimdi belki de bunu yaptığıma bile pişmanım.

Anlaşılan çok dolmuşum.Ve ilk defa bu kadar uzun bir şey yazdım.Aslında sanırım insanın ilk önce arkadaşlık ilişkilerini gözden geçirmeye çalışması gerekiyormuş.