Bilmediği gezegene ilk adımını atan bir küçük çocuk gibi ürkek.

Öyle korkuyor ki elinde taşıdığı o camdan kalp kırılır diye.

Herkesi babası gibi sanıyor sevip, sarar, koklar.

Bilmiyor öyle değil onlar.

Uyuşan elleri, küçülen gözleri.

Sevmeleri öyle adi ki.

Başını kaldırıp karşısında dikilemiyor.

Seviyor.

Bir türlü sevilemiyor.

Adam, seni seviyordum.

Geçmiş zaman kullandığıma göre şimdilerde seni sevmiyor olmam gerekir.

Ama beceremiyorum ikisinin arasında sıkışıp kaldım.

Ben de bir nevi araftayım.