Bugün acıbadem de bir parkta oturup sigara içtim. Bir bankta. İlk defa park boştu. Yürürken nolur insan olmasın diye içimden geçirmiştim ama böyle olacağını nereden bilebilirdim. Hiç insan yoktu. 1 saat oturup sigaramı bitirdim. Koca parkta, koca bir yalnızlığa sahiptim. Sonra sarı kedinin teki kucağıma oturdu. İzin almadan, ses çıkarmadan. Acımıştı halime belli. Geldi sessizce sırnaştı. Bacaklarıma yerleşti. Bende onunla konuştum. O konuşmadı.
Asıl anlatacağım şey kedinin ağlıyor oluşuydu nasıl unuturum ya bildiğin ağlıyordu.
0 yorum:
Yorum Gönder
du bişe dicem.