30 Eylül 2011 Cuma

Babamı özlemiyorum hiç, annemi de, sorsanız ferhatı özlüyorum derim. Neden öyle. Hayvan olduğumu düşünüyorum bazen. Ferhatı da özlemiyorum ki. Sıkılmadığım bir hayatı özlüyorum.Tek başıma içmeye gittiğim günler hiç iyi olmuyor. Sonu hep kötü. Her şeyin sonu kötü. Güzel başlayıp, bok gibi bitmek zorunda değil mi her şey. Yada her şeyin sonu var her şey bitiyor, kemiklerin çürüyor düşünsene, o taş gibi sımsıkı olan kemiklerin ve kasların bitiyor, duyguların nasıl yerinde dursun ki onlarda çürüyor.

2 yorum:

idi dedi ki...

bir şey itiraf edeyim o zaman. sanki ben kötü olunca takip ettiğim tüm bloglar kötü şeyler yazıyor gibi. ya da hani bilirsin iki yakın kız arkadaştan birinin sevgilisi varsa diğerinin de vardır ya da birisi ayrılmışsa diğeri de ayrılma arefesindedir ya da ayrılmıştır. türevi. fdfgd

Hatun dedi ki...

ne güzel bir yorum yazmışsın, insanların samimiyeti arttıkça yaşadıkları şeyler benziyor yada onun gibi şeyler bilemiyorum anlatamadım şimdi, tabi tanışmadanda oluyormuş ehe bizde olduğu gibidir belki, sürekli okuyorum çünkü ben seni.neyse.

Yorum Gönder

du bişe dicem.

 
 
Copyright © Tanrım!
Blogger Theme by BloggerThemes Design by Diovo.com
This template is brought to you by : allblogtools.com | Blogger Templates