Orta 1 deydim. Ablam lise 3 teydi o zamanlar sanırım. Kolej olduğundan orta okul ve lise bölümleri ayrıydı. Öğle tenefüslerinde lise kısmına geçerdik. Öyle büyüktü ki sık sık kaybolduğumuz oluyordu. Ama öyle güzel geliyordu ki o zamanlar onların koridorlarında gezip kendimizi havalı hissediyorduk. Hastası olduğumuz liseli bir çocuk bile vardı. Taha. Öyle salak ve çocuktuk ki. Asiydik kendi çapımızda. Tahtaya rock şarkılarının sözlerini yazardık. Su savaşları oynardık. Bir keresinde bilgisayar dersindeydik. Müzik sesleri geliyordu. Üçümüz selda, hatice ve ben dersten çıkmayı becerip sese doğru gittik. Yani konferans salonuna. Gitar sesleri geliyordu. Okulda kurulan bir rock grubu konser veriyordu öyle eğlenmiştik ki. Bağıra çağıra şarkılar söyleyerek ellerimiz de kravatlarımızla sınıfa dönmüştük. The cranberries, metallica söylüyorduk bağıra bağıra. O zamanlar ablamdan özenip saçımın arasını kızıla boyatmıştım. Asiydim ya yapmam gerekiyordu öyle bir şey. Ablamın kuru kafalı kolyelerini arakladığım oluyordu. Ama çok eğleniyordum. Şimdi onlar nerede bilmiyorum. Kuru kafalı kolyelerden bahsetmiyorum. Arkadaşlarımdan. Hayat çok garip. Bu cümleyi kurmak istemiyorum ama öyle.